Hoe weet je of je huisstofmijt in je bed hebt?

Huisstofmijten bijten niet. Hun effecten op de huid of luchtwegen komen van hun uitwerpselen en vervellingen, die allergische reacties veroorzaken. U zult eerder diffuse irritatie, roodheid of eczeem zonder specifieke locatie opmerken, in tegenstelling tot beten van bedwantsen. Deze laatste laten tekens achter in lijnen of clusters, vaak zeer jeukend. Als gelokaliseerde puistjes verschijnen, richt u zich beter op een infestatie van bedwantsen en controleer de naden van het matras met een loep.

Huisstofmijten vrezen essentiële oliën zoals citroeneucalyptus, geranium of lavendel, waarvan de sterke geuren hun omgeving verstoren. Deze natuurlijke methoden hebben echter een beperkt effect. Het belangrijkste blijft om de vochtigheid (idealiter tussen 40 en 60%) en de temperatuur (rond 19°C) in de slaapkamer onder controle te houden. Deze spinachtigen gedijen immers in warmte en vochtigheid, gevoed door nachtelijk zweten. Dagelijks luchten en een vochtontvochtiger gebruiken blijft daarom effectiever dan geuren.

Ondanks hun microscopische grootte (0,1 tot 0,5 mm) kunt u een krachtige loep gebruiken op een stofmonster geplakt op plakband. Deze methode is echter weinig betrouwbaar. Detectiekits, zoals Acar Up of Acaritest, analyseren de allergenen in het stof en bieden een betrouwbaar resultaat binnen enkele minuten. Bij twijfel geeft u de voorkeur aan deze tests boven directe observatie, want zelfs als u ze ziet, blijft visuele identificatie complex zonder gespecialiseerd gereedschap.

Om ze te elimineren, wast u het beddengoed op minimaal 60°C, omdat de warmte de huisstofmijten doodt en hun uitwerpselen afbreekt. Lucht de slaapkamer 15 minuten per dag om de vochtigheid te verminderen, een belangrijke factor voor hun overleving. Een stofzuiger met een HEPA-filter vangt allergenen op in het matras en tapijten. Ten slotte versterken producten zoals anti-mijt hoezen of acariciden sprays de strijd, met name op knuffels en textiel die moeilijk te behandelen zijn. Deze handelingen moeten regelmatig worden uitgevoerd voor duurzame effectiviteit.

Puistjes gerelateerd aan huisstofmijten worden niet veroorzaakt door beten, maar door een allergische reactie op hun uitwerpselen. Ze manifesteren zich door uitgebreide roodheid, jeukende huid zonder specifieke localisatie, of eruptief eczeem. In tegenstelling tot tekenen van bedwantsen vormen deze uitbraken geen lijnen of afzonderlijke groepen. Als de jeuk gepaard gaat met ademhalingssymptomen (hoest, verstopte neus), wijst dit op een allergie voor huisstofmijten in plaats van een infestatie door bloedzuigende parasieten.

Om een matras te behandelen, begin je met stofzuigen met een HEPA-filter om allergenen op te vangen. Strooi vervolgens zuiveringszout over het hele oppervlak, laat 15 minuten inwerken en zuig opnieuw: dit verwijdert stof en residuen. Reinigen met hete stoom (minimaal 60°C) is ook effectief, omdat de warmte huisstofmijten vernietigt. Bescherm ten slotte het matras met een anti-mijt hoes, die als fysieke barrière fungeert. Herhaal deze stappen elke 3 maanden voor optimale preventie.

Je bed opmaken trekt niet direct huisstofmijten aan, maar een gesloten bed houdt vochtigheid en warmte vast, ideaal voor hun verspreiding. Door het bed onopgemaakt te laten, circuleert de lucht beter, waardoor het matras droogt en hun ontwikkeling wordt beperkt. Daarom wordt aanbevolen het na het ontwaken 1 tot 2 uur open te laten voordat u het opmaakt. Regelmatig onderhoud (stofzuigen van het matras, wassen van lakens op hoge temperatuur) blijft echter essentieel om hun populatie onder controle te houden.